Pleiepenger to zasiłek pielęgnacyjny wypłacany przez NAV między innymi na opiekę nad chorym lub niesprawnym dzieckiem. W zeszłym roku świadczenie otrzymało blisko 28 000 rodziców, czyli dużo więcej niż wcześniej.
Pleiepenger to zasiłek, którego nikt nie życzyłby sobie pobierać, oznacza bowiem poważny problem zdrowotny. Wspiera finansowo rodzica wtedy, kiedy on musi wspierać swoje dziecko w walce o zdrowie.
Od 2018 liczba rodziców, którzy otrzymali pleiepenger, wzrosła w sumie o sto pięćdziesiąt procent. Tylko w roku 2024 świadczeniobiorców przybyło o jedna piątą. Tak wynika z najnowszych danych NAV.
Zmiana przepisów – zmiana w statystykach
Zwiększająca się z roku na rok liczba rodziców otrzymujących ten zasiłek wynika głównie ze zmiany przepisów, jaka nastąpiła w roku 2017. Zniesiono wtedy wymóg, że pleiepenger należy się tylko w przypadku, gdy dziecko przebywa w placówce medycznej. Teraz zasiłek mogą otrzymać również opiekunowie dzieci przewlekle chorych, które wymagają stałego nadzoru i opieki, także w warunkach domowych. Jeśli potrzeby dziecka są na tyle zaawansowane, że nie może ono pozostawać długo bez opieki, zasiłek może zostać przyznany. NAV wymaga zaświadczenia od lekarza, które potwierdza konieczność stałej opieki.
W uproszczeniu pleiepenger należy się, kiedy ze względu na potrzebę opieki nad chorym bądź dochodzącym do siebie po urazie dzieckiem, rodzic nie może chodzić do pracy. Świadczenie przyznawane jest rodzicom tych dzieci, które wymagają szczególnej, trwającej dłużej niż kilka dni opieki. Nie chodzi zatem o sytuacje, kiedy na przykład z powodu grypy lub zapalenia ucha dziecko nie może pójść do szkoły. Pleiepenger jest przyznawane w przypadku, gdy dziecko znajduje się pod opieką lekarza specjalisty, a jego gorszy stan zdrowia jest przejściowy, choć nie krótkotrwały.
Rożne diagnozy, różne problemy
W zeszłym roku świadczenie najczęściej pobierano na dzieci w wieku pomiędzy 1 a 5 lat (30%) i miedzy 12 a 17 lat (29%). W najmłodszej grupie wiekowej najczęstszą przyczyną konieczności opieki były problemy okołoporodowe, zaś w przypadku nastolatków ponad 50% przypadków dotyczy problemów natury psychicznej.
Rodzice średnio pobierali zasiłek przez 75 dni, jednak długość pobierania zasiłku znacząco się różni w indywidualnych przypadkach. Przeciętnie rodzic malucha potrzebował świadczenia przez 45 dni, zaś rodzic chorego nastolatka przez 107 dni. Najbardziej różnicującym czynnikiem jest jednak nie wiek, a diagnoza dziecka – w przypadku nowotworu średnia wynosi 160 dni, zaś choroby psychicznej 125 dni.
O zasiłek pleiepenger można się starać również na opiekę nad dzieckiem w Polsce. Zasiłek jest przyznawany w przypadku, gdy opiekun musi być nieobecny w pracy z powodu konieczności opieki przez co najmniej 20% czasu w danym tygodniu. Istnieje możliwość, by rodzice dzielili między sobą pleiepenger, o ile oboje mają do tego prawo. Jeśli dziecko przebywa w szpitalu, to oboje rodzice mogą otrzymać zasiłek, aby się nim opiekować.
Chcesz starać się o pleiepenger i potrzebujesz pomocy? Zgłoś się do nas, zajmiemy się doradzeniem ci, przygotowaniem dokumentów i złożeniem wniosku do NAV.
