Særfradrag for sykdomsutgifter to odpis podatkowy przeznaczony dla osób, które ponoszą duże wydatki z racji udokumentowanej choroby, na którą cierpią. Niestety, należy się bardzo ograniczonej grupie.
Odpis særfradrag for sykdomsutgifter przysługuje w wysokości 67 procent poniesionych kosztów. Jest automatycznie naliczany w momencie przyznawania, co w praktyce oznacza, że w rocznym zeznaniu podatkowym należy wykazać 100% kosztów podlegających odliczeniu.
Przepisy są jednak tak skonstruowane, że w praktyce mało kto może z tego odpisu podatkowego skorzystać.
Komu przysługuje odliczenie?
Aby otrzymać odliczenie, należy przede wszystkim spełnić warunek konieczny, czyli posiadać odliczenie særfradrag for sykdomsutgifter w roku 2010 i 2011. Kto nie miał przyznanego odliczenia w tych latach, ten nie otrzyma go za inne lata podatkowe, nawet jeśli wypełni wszystkie inne warunki.
Jeśli powyższy warunek jest spełniony, należy wypełnić kolejne:
- choroba będzie prawdopodobnie trwać co najmniej dwa lata;
- musi chodzić o Twoją chorobę bądź osoby, która się Tobą opiekuje (nie może to być więc choroba dziecka, którym Ty się opiekujesz);
- musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy chorobą a poniesionymi kosztami;
- koszty ponoszone przez Ciebie w związku z chorobą muszą wynieść co najmniej 9180 NOK rocznie;
Najbardziej kontrowersyjny jest pierwszy z wymienionych warunków, który jest wynikiem wprowadzenia przez rząd zasad przejściowych w wycofywaniu tego odpisu. Zdaniem wielu organizacji zrzeszających pacjentów, jest on dyskryminujący dla osób chorych, które zachorowały później niż w roku 2010.
Potrącenie od ewentualnej dotacji publicznej
Jeżeli w związku z chorobą otrzymałeś dotację z sektora publicznego na pokrycie dodatkowych wydatków i dotacja ta jest wolna od podatku (np. grunnstønad eller hjelpestønad), musisz ją odliczyć przy obliczaniu swoich rocznych kosztów. Odliczyć należy też ewentualne odszkodowanie po wypadku.
Za co można otrzymać odliczenie?
Odpis nie przysługuje, jeśli musiałbyś ponieść takie same koszty nawet, gdybyś był zdrowy. Jeśli choroba spowodowała, że koszty stały się wyższe, niż byłyby normalnie, nadal możesz otrzymać odpis. Pod uwagę brane są jedynie dodatkowe koszty wynikające bezpośrednio z choroby.
Możesz między innymi uzyskać odpis za:
- koszty leczenia w publicznej służbie zdrowia
- lekarstwa
- koszty na środki medyczne
- dodatkowe koszty wynikające z konieczności stosowania specjalnej, droższej diety
- nadmierne zużycie ubrań i pościeli
- fizjoterapię
- podwyższoną składkę ubezpieczeniową
- koszty opieki i niezbędnej pomocy w domu
- koszty leczenia poza publicznym norweskim systemem opieki zdrowotnej
Jeśli chodzi o prawo do odliczenia kosztów leczenia, opieki lub pobytu w placówce lub u prywatnych pracowników służby zdrowia spoza publicznego norweskiego systemu opieki zdrowotnej, odpis kosztów przysługuje Ci tylko wtedy, gdy publiczny system opieki zdrowotnej nie ma adekwatnej oferty. Ponadto leczenie musi być uznane za medycznie wskazane.
Jak starać się o odpis podatkowy?
O odpis należy wnioskować podczas wypełniania rocznego zeznania podatkowego, czyli skattemelding. W zeznaniu podatkowym należy wykazać 100% kosztów podlegających odliczeniu. Nie trzeba od razu wysyłać załączników dokumentujących poniesione koszty, ale trzeba mieć na uwadze, że będzie je trzeba przedstawić na prośbę urzędu.
Jeśli regularnie ponosisz dane, stałe koszty, zwykle wystarczy przedstawić urzędowi rachunki za jeden miesiąc, aby udowodnić prawo do odpisu na cały rok.
