Zbliża się okres rozliczeń podatkowych w Norwegii. To okres, w którym możesz dużo zyskać na posiadaniu wiedzy o możliwych odliczeniach podatkowych.
Ulgi podatkowe w Norwegii będą w nadchodzących tygodniach jednym za najgorętszych tematów. Z tego powodu przypominamy najważniejsze odpisy, z jakich można korzystać rozliczając się z podatku ze Skatteetaten. Stosując je odpowiednio, możesz zmniejszyć ewentualną kwotę dopłaty albo zwiększyć pulę przeznaczoną do zwrotu. Pamiętaj, że wiele ulg nie zostaje automatycznie wpisanych do skattemelding, musisz to zrobić samodzielnie.
Odpisy dla rezydentów podatkowych w Norwegii
Rezydentem podatkowym Norwegii stajesz się, jeśli przebywasz w Norwegii:
- przez co najmniej 183 dni w okresie 12 miesięcy, lub
- przez co najmniej 270 dni w okresie 36 miesięcy.
Od momentu spełnienia tych kryteriów Skatteetaten uznaje osobę za skattemessig bosatt i Norge (podatkowego rezydenta Norwegii). Osoba uznana za rezydenta podatkowego jest zobowiązana do deklarowania w Norwegii całości dochodów i majątku na całym świecie (tzw. globalny dochód – verdensinntekt i globalny majątek – verdensformue).
Osoby, które mieszkają w Norwegii na stałe, ale nie podlegają m.in. statusowi pendler, mogą odliczyć koszty faktyczne. Należą do nich:
- Koszty dojazdów do pracy i z pracy, czyli reisefradrag (o ile na dojazdy wydałeś w 2025 roku więcej niż 15 250 NOK, przeciętnie 37 kilometrów do pracy i z powrotem ) plus ewentualne wydatki na bramki drogowe oraz bilety promowe;
- Wszelkie ulgi rodzicielskie (m.in. 25 000 NOK na jedno dziecko, 15 000 NOK na drugie dziecko); koszty rodzicielskie muszą być udokumentowane – liczą się tutaj zarówno koszty przedszkola, opiekunki SFO;
- Odliczenia kosztów opieki specjalistycznej nad dzieckiem niepełnosprawnym;
- Wpłaty IPA, czyli na indywidualny fundusz emerytalny;
- Odpis datków dla organizacji charytatywnych (kwota minimalna to 500 NOK, maksymalna 25 000);
- Odsetki od kredytów w Polsce i Norwegii;
- Særfradrag– odpis szczególny, obejmujący niektóre koszty związane z chorobą;
- Odpis z tytułu składki na BSU (mieszkaniowy program oszczędnościowy dla młodzieży);
- Minstefradrag – koszty uzyskania przychodu;
- Personfradrag, czyli kwota wolna od podatku – odpis standardowy przy obliczaniu podatku
- Dodatkowe koszty poniesione na odzież roboczą, sprzęt niezbędny do wykonywania pracy lub szkolenia niezbędne do podwyższenia przychodu
- Koszty związane z wynajmem nieruchomości w Polsce, w tym między innymi koniecznych remontów i napraw, ponoszonych opłat, ubezpieczenia itp.
Dodatkowo można także skorzystać z możliwości odpisania:
- uprawnioną do odpisu wpłatę do publicznej kasy emerytalnej lub prywatnej kasy emerytalnej (odciąganą przez pracodawcę);
- uprawnioną do odpisu część składki na związki zawodowe.
Pamiętaj, że jako rezydent podatkowy w Norwegii masz obowiązek zgłoszenia salda z kont posiadających w innym kraju na dzień 31.12 roku podatkowego. Musisz również zaraportować posiadany ewentualnie w innych krajach majątek oraz nieruchmości. Wymienione informacje powinieneś dopisać do norweskiego rocznego zeznania podatkowego.
Odpisy dla pracujących w Norwegii rezydentów polskich
Jeszcze większe możliwośći zastosowania odliczeń podatkowych mają te osoby, które w Norwegii pracują głównie sezonowo, rezydencję podatkową zachowując w Polsce.
Definicja miejsca zamieszkania obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych (czyli na przykład posiadanie w Polsce małżonka, domu, firmy będącej najważniejszym źródłem dochodu itp.).
Podatnicy rozliczający się w Norwegii mogą skorzystać z wielu odpisów, w tym:
- Status pendler , ulga przysługująca zagranicznym pracownikom prowadzącym dwa gospodarstwa domowe z racji pracy,
- Koszty podróży między Norwegią a Polską, w tym kilometrówka, bilety lotnicze i bilety promowe;
- Reisefradraget, czyli kilometrówka za dojazdy do i z pracy plus ewentualne wydatki na bramki drogowe i bilety promowe;
- Odliczenie za oprocentowanie długu, także tego, który został zaciągnięty w Polsce;
- Ulgi dla rodziców (m.in. 25 000 NOK na jedno dziecko, 15 000 NOK na drugie dziecko); koszty rodzicielskie muszą być udokumentowane – liczą się tutaj zarówno koszty przedszkola, opiekunki, SFO (świetlicy, czyli organizowanych zajęć pozalekcyjnych);
- Odliczenia kosztów opieki w przypadku dziecka niepełnosprawnego powyżej 11 roku życia;
- Wpłata IPA, czyli na indywidualny fundusz emerytalny;
- Odpis datków dla wszelkich organizacji charytatywnych;
- Odsetki od kredytów w Polsce i Norwegii;
- Særfradrag – odpis szczególny, obejmujący niektóre koszty związane z chorobą;
- Odpis z tytułu składki na BSU (mieszkaniowy program oszczędnościowy dla młodzieży);
- Minstefradrag – koszty uzyskania przychodu;
- Personfradrag, czyli kwota wolna od podatku – odpis standardowy przy obliczaniu podatku
- Koszty poniesione na odzież roboczą, sprzęt niezbędny do wykonywania pracy lub szkolenia niezbędne do podwyższenia przychodu
- Dodatkowo można także odpisać:
- uprawnioną do odpisu wpłatę do publicznej kasy emerytalnej lub prywatnej kasy emerytalnej (odciąganą przez pracodawcę);
- uprawnioną do odpisu część składki na związki zawodowe.
Pamiętaj, że jako rezydent podatkowy w Polsce masz obowiązek zgłoszenia salda z kont posiadających w innym kraju na dzień 31.12 roku podatkowego.
Powyżej wymienilismy tylko te ulgi, z których Polacy pracujący w Norwegii korzystają najczęściej. To jednak nie wszystkie możliwe odpisy. Z osobnych ulg podatkowych mogą też korzystać między innymi: rybacy i marynarze, posiadacze papierów wartościowych, osoby obracające kryptowalutami, studenci
