W sprawie ustalenia rezydencji podatkowej możesz użyć mechanizmu MAP. Jest to tańsze i pewniejsze rozwiązanie niż występowanie na drogę sądową.
Norwegia uznała cię za swojego rezydenta podatkowego i domaga się zapłacenia podatków za majątek posiadany w Polsce i to jeszcze za lata wstecz? Jednym z rozwiązań może być złożenie wniosku o MAP.
Procedura wzajemnego porozumiewania się (MAP)
MAP (Mutual Agreement Procedure) to mechanizm zdefiniowany w art. 25 Modelowej Konwencji OECD oraz w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO), który pozwala rozwiązać spory między państwami dotyczące interpretacji i stosowania danej umowy.
Przepisy tego mechanizmu można wykorzystać w przypadku, gdy organ podatkowy danego państwa błędnie przypisze Ci rezydencję podatkową. Możesz wtedy zwrócić się do kompetentnego organu (w Norwegii – Skatteetaten/Skattedirektoratet) o rozpoczęcie negocjacji z organem drugiego państwa, w którym podatnik ma rezydencję podatkowej. Celem procedury jest uniknięcie podwójnego opodatkowania i ustalenie, które państwo ma prawo do opodatkowania globalnych dochodów podatnika.
Dlaczego MAP jest właściwym rozwiązaniem?
MAP umożliwia bezpośrednie porozumienie między Norwegią a drugim państwem (np. Polską), dzięki czemu rozwiązanie jest wiążące dla obu stron i respektowane w obu jurysdykcjach. W praktyce oznacza to, że sprawa będzie jasna w obu krajach. Zniknie rozbieżność między interpretacją przepisów i absurdalna sytuacja, w której jednocześnie dwa kraje uznają Cię za swojego rezydenta podatkowego.
Procedura daje gwarancję, że spór o rezydencję podatkową nie doprowadzi tego, że oba państwa uznają Cię za swojego rezydenta i w konsekwencji nałożą podatek od tego samego dochodu lub majątku.
Procedura MAP jest co do zasady bezpłatna dla podatnika (choć może wymagać wsparcia doradcy podatkowego) i prowadzona w ramach współpracy administracji podatkowych państw, co czyni ją bardziej dostępną i przewidywalną od innych procedur.
Informacje praktyczne
Aby użyć mechanizmu MAP do ustalenia rezydencji, musisz dopełnić terminów. W Norwegii wniosek o wszczęcie MAP należy złożyć do Skatteetaten w ciągu 3 lat od daty pierwszego powiadomienia o działaniu lub decyzji, które prowadzi do opodatkowania niezgodnego z umową (art. 25 UPO).
Wniosek powinien zawierać:
- Dane identyfikacyjne podatnika
- Opis faktów i okoliczności sprawy
- Kopie decyzji podatkowych i innych dokumentów
- Wskazanie, dlaczego decyzja narusza umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania
- Wniosek o rozpoczęcie konsultacji z drugim państwem
Procedura
Po otrzymaniu wniosku norweski organ ocenia wniosek i przekazuje go do organu drugiego państwa. Organy obu państw prowadzą negocjacje w celu ustalenia, które państwo ma prawo opodatkować podatnika. Efektem jest porozumienie, które eliminuje podwójne opodatkowanie.
Podstawa prawna
- 25 Modelowej Konwencji OECD
- Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Norwegią a innymi krajami (np. Polska – Norwegia, art. 24)
- OECD Transfer Pricing Guidelines (rozdział VI – MAP)
- Skatteforvaltningshåndboken (rozdział o MAP, Skatteetaten)
Uporządkuj kwestie rezydencji z pomocą ATS
Złożenie wniosku o MAP nie jest bardzo skomplikowane i zwykle jest skuteczne. Jeśli spór dotyczy wyłącznie ustalenia rezydencji podatkowej, to MAP jest właściwą drogą. Postępowanie sądowe warto rozważyć tylko wtedy, gdy Skatteetaten odmówi wszczęcia MAP lub porozumienie między państwami nie zostanie osiągnięte. Można również równolegle prowadzić procedury administracyjne w Norwegii (klage, endringsmelding) i przygotować się do MAP.
Jeśli masz problem z rezydencją podatkową i zastanawiasz się, czy wniosek o MAP to rozwiązanie dla Ciebie, skontaktuj się z jednym z naszych biur. ATS Pomoc w Norwegii oferuje pakiet usług związanych z ustaleniem kwestii rezydencji podatnika. Na życzenie przeprowadzamy analizę sytuacji i udzielamy konsultacji, podczas której informujemy o plusach i minusach konkretnych rozwiązań. Zapraszamy do kontaktu.
