Norweski Urząd Skarbowy porządkuje sprawy związane z rezydencją. To, co deklarujesz podczas wysyłania rocznego zeznania podatkowego, ma daleko idące skutki. Wykazanie globalnego majątku jest obowiązkiem każdego rezydenta podatkowego.
Zacznijmy od przypomnienia przepisów – podatek od majątku w Norwegii nie jest objęty umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Polską. Oznacza to w praktyce, że nawet jeśli zgodnie z UPO jesteś rezydentem Polski, Norwegia może Cię uznać za swojego rezydenta na potrzeby formuesskatt, jeśli:
- przebywasz w Norwegii co najmniej 183 dni w roku (standardowy test rezydencji),
- posiadasz centrum interesów życiowych w Norwegii (praca, rodzina, stałe zamieszkanie),
- wcześniej byłeś rezydentem Norwegii i opuściłeś kraj mniej niż 3 lata temu (tzw. „exit tax rule”).
Skatteetaten interpretuje przepisy szeroko – nawet osoby dojeżdżające z Polski do pracy w Norwegii (pendlerzy) mogą zostać uznane za rezydentów majątkowych. W praktyce oznacza to obowiązek wykazania całego majątku, również tego zgromadzonego w Polsce, w norweskim zeznaniu podatkowym.
Pytanie w skattemelding
Pytanie w skattemelding o długość pobytu w Norwegii
W tegorocznym skattemelding niektórzy pracownicy zagraniczni muszą wypełnić rubrykę dotyczącą długości pobytu i pracy w Norwegii. Pytanie pojawia się po to, żeby ustalić, ile dni faktycznie przebywałeś i pracowałeś w tym kraju. Ma to wpływ na część odliczeń – im dłuższy pobyt, tym większy jest na przykład minstefradrag.
Jednocześnie na tej podstawie urząd sprawdza, czy powinneś być traktowany jako rezydent podatkowy Norwegii. Jeżeli tak, to masz obowiązek wykazania globalnego majątku, a nie tylko tego, jaki posiadasz w Norwegii. Skatteetaten coraz częściej przypomina o tym już w samym skattemeldingu i dopytuje o szczegóły pobytu i pracy.
Wykaż majątek w Polsce
Co należy zrobić podczas wypełniania skattemelding, jeśli pojawiło się w nim pytanie o pobyt? Nie kombinować. Uzupełnić wszystko zgodnie ze stanem faktycznym. Zdecydowanie doradzamy, aby wpisywać właściwą liczbę miesięcy i daty pobytu i w razie potrzeby wykazywać globalny majątek. Może to zwiększyć nieco podatek w Norwegii, ale konsekwencje podania niepełnych, a tym samym nieprawdziwych informacji w zeznaniu podatkowym mogłyby się okazać dużo poważniejsze. Norweski Urząd Skarbowy zwraca na to coraz większą uwagę i będzie to robił coraz skrupulatniej w kolejnych latach. Trwa międzynarodowa wymiana informacji podatkowych, która czyni system coraz bardziej zintegrowanym. Z doświadczenia wiemy, że urzędy skarbowe w Norwegii i w Polsce coraz częściej zaglądają do wcześniejszych zeznań podatkowych, aby sprawdzić kwestie rezydencji.
Zostając uznanym za norweskiego rezydenta podatkowego, masz takie same obowiązki, jak inni podatnicy w Norwegii. Należy do nich wykazanie globalnego majątku.
Skorzystaj z naszej pomocy
Problem podwójnej rezydencji podatkowej wynika z różnic w traktowaniu podatników przez Polskę i Norwegię. Choć umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania rozstrzyga kwestie podatku dochodowego, nie obejmuje norweskiego podatku od majątku. Skatteetaten może zatem uznać Cię za rezydenta na potrzeby formuesskatt i wymagać wykazania całego majątku – również tego zgromadzonego w Polsce.
ATS Pomoc w Norwegii śledzi na bieżąco norweskie przepisy i ich zmieniające się interpretacje. Oferujemy pakiet usług związanych z ustaleniem kwestii rezydencji podatnika. Na życzenie przeprowadzamy analizę sytuacji i udzielamy konsultacji, podczas której informujemy o plusach i minusach konkretnych rozwiązań. Jeśli jest to najlepszym rozwiązaniem dla podatnika, wnioskujemy też dla niego o emigrację podatkową za konkretne lata, co w praktyce pomaga rozwiązać problem związany z niekorzystnym opodatkowaniem. Pomagamy też w przeprowadzaniu frivillig retting i procedury MAP.
Potrzebujesz pomocy? Zgłoś się do nas.
