Rodzaje Odliczeń

1. Status Pendler – pracownik zagraniczny przebywający w Norwegii, dojeżdżający do miejsca stałego zamieszkania w kraju ojczystym

Uzyskujesz status osoby dojeżdżającej (pendler) jeśli:

  • z powodu pracy musisz mieszkać poza właściwym miejscem zamieszkania, które regularnie odwiedzasz i miejsce stałego zamieszkania znajduje się na terenie kraju należącego do EOG (Kraje UE i kraje EFTA spoza UE , z wyjątkiem Szwajcarii),
  • masz rodzinę (dziecko i/lub małżonka/małżonkę) w kraju ojczystym należącym do EOG, udokumentowane aktem ślubu, aktem urodzenia potwierdzającym relacje rodzinne oraz dokumentem potwierdzającym wspólny adres zameldowania. Z tego tytułu możesz odpisać od podatku wydatki związane z kosztami wyżywienia, zakwaterowania oraz koszty podróży do miejsca zamieszkania w kraju rodzinnym (pendlerutgifter).

Osoba dojeżdżająca stanu wolnego

Według prawa norweskiego osoby stanu wolnego mają miejsce stałego zamieszkania tam, gdzie posiadają „samodzielne mieszkanie”. Jeśli posiadasz takie mieszkanie w Norwegii, to uznajemy, że jesteś rezydentem w Norwegii i nie przysługują Ci odliczenia z tytułu podróży do kraju ojczystego.

Mieszkanie w Norwegii uznawane jest za „samodzielne”, jeżeli:

  • dysponujesz nim przez co najmniej 12 miesięcy
  • powierzchnia mieszkalna ma co najmniej 30 m² oraz 20 m² na każdego mieszkańca powyżej 15 lat jeśli mieszkasz z innymi osobami
  • mieszkanie ma podłączoną kanalizację.

Możesz odliczyć pendlerutgifter (wydatki ponoszone przez osobę dojeżdżającą), jeśli dojeżdżasz do kraju należącego do EOG i spełniasz następujące warunki:

  • nie masz samodzielnego mieszkania w Norwegii
  • masz własne mieszkanie w kraju ojczystym, lub masz 21 lat lub mniej i odwiedzasz swoich rodziców
  • odwiedzasz dom co trzy tygodnie

Dodatkowo musisz udokumentować stałe zameldowanie poza Norwegią.

Jakie dodatkowe odliczenia przysługują osobie dojeżdżającej?

- Jeśli korzystasz z odpisu standardowego (10% standardfradrag), to nie przysługują Ci żadne inne odliczenia.
- Jeśli sam/a pokrywałeś/aś wydatki, i nie korzystasz z 10% standardfradrag, to przysługują Ci następujące odliczenia:

  • Podróże do miejsca zamieszkania w kraju ojczystym obliczane wg stawki za kilometr najkrótszej drogi między miejscem zamieszkania w Norwegii a miejscem zamieszkania w kraju ojczystym.Musisz udokumentować lub uprawdopodobnić ilość podróży. Zamiast kilometrów możesz odliczyć koszty faktyczne (bilety promowe lub samolotowe).
  • Koszty biletów promowych i bramek
  • Koszty zakwaterowania (koszty najmu oraz energii elektrycznej). Musisz udokumentować wydatki na wyciągach bankowych, jeśli wartość roczna najmu przekracza 10 000 nok.
  • Koszty wyżywienia wg standardowych stawek, które co roku ustala Główny Urząd Podatkowy. W roku 2016 stawka wynosi 200 NOK dziennie . Jeśli w miejscu, gdzie mieszkasz,nie ma możliwości przygotowania posiłku, to stawka wynosi 307 NOK dziennie . Jeśli pracodawca pokrył część wydatków, to możesz odliczyć tylko te koszty, które pokryłeś/aś sam/a. Jeśli pracodawca pokrył np. koszty zakwaterowania, to możesz odliczyć koszty wyżywienia i podróży do kraju rodzinnego (patrz opis powyżej).
  • Odsetki od kredytów w Polsce i w Norwegii
  • Od czego należy odprowadzić podatek, jeśli pracodawca pokrył wszystkie koszty, także podróży do kraju ojczystego? Jeśli pracodawca pokrywa wszystkie koszty wyżywienia (przez refundację kosztów lub poprzez zapewnienie darmowego wyżywienia), a Ty nie płacisz podatku od tego świadczenia, to jest to zaoszczędzenie kosztów wyżywienia w gospodarstwie domowym, które podlega opodatkowaniu. Jeśli pracodawca pokrył koszty podróży, to nie podlegają one opodatkowaniu, o ile podlegały by one odliczeniu, gdybyś pokrył/a je sam/a. To samo dotyczy zwrotu kosztów (przez pracodawcę), o ile nie przekracza on stawek odliczenia. Na zestawieniu rocznym pracodawca wpisuje tę kwotę jako zwrot kosztów niepodlegający opodatkowaniu. Jedynie ewentualna nadwyżka podlega opodatkowaniu tak, jak zwykły dochód. Ten sposób rozliczenia nazywany jest „metodą netto” (nettometoden). Jeśli masz kartę podatkową, w której uwzględniony jest odpis standardowy (10% standardfradrag) dla obcokrajowców, to Twój pracodawca ma obowiązek odciągnąć podatek od zysku z pokrytych kosztów podróży. Istnieje jeszcze inna możliwość: pracodawca może potraktować pendlerutgifter (wydatki poniesione przez osobę dojeżdżającą) jako dochód podlegający opodatkowaniu. Ten sposób nazywany jest „metodą brutto” (bruttometoden). Przy wypełnianiu zeznania podatkowego musisz wybrać, czy chcesz być rozliczony/a wg metody netto, czy też brutto, niezależnie od tego jakiej metody używał Twój pracodawca. Jeżeli pracodawca zgłosił zwrot kosztów jako podlegający opodatkowaniu, to pomimo tego możesz wybrać metodę netto w zeznaniu podatkowym, wtedy jednak nie możesz równocześnie wybrać standardowego odpisu.

2. Odpis standardowy (10% Standardradrag) 

Odpis standardowy dla pracowników zagranicznych możesz wybrać zamiast innych przysługujących Ci odpisów. Odpis ten wynosi 10% przychodu ze stosunku pracy, ale nie więcej niż 40 000 NOK. Przychód ten stanowi wynagrodzenie brutto oraz inne podlegające opodatkowaniu dodatki (bonusy pieniężne, świadczenia rzeczowe i ewentualna nadwyżka zwrotu wydatków. Otrzymujesz następujące odliczenia:

  • Koszty uzyskania przychodu (minstefradrag) – oblicza się z przychodu ze stosunku pracy

  • Kwota wolna od podatku (personfradrag) - odpis standardowy przy obliczaniu podatku

Możesz również odpisać:

  • Uprawnioną do odpisu wpłatę do publicznej kasy emerytalnej lub prywatnej kasy emerytalnej (odciąganą przez pracodawcę)
  • Uprawnioną do odpisu część składki na związki zawodowe

Jeżeli przebywasz na terenie Norwegii przez cały rok podatkowy, to otrzymasz pełny odpis kosztów uzyskania przychodu i pełną kwotę wolną od podatku (12/12). Jeżeli przebywasz na terenie Norwegii tylko przez część roku podatkowego, to odpisy zostaną zredukowane w stosunku do długości pobytu w Norwegii, np. jeżeli przebywałeś/aś na terenie Norwegii przez okres od 3 do 4 miesięcy, to odpisy będą stanowiły 4/12 pełnego odpisu.

Odpis standardowy dla pracowników zagranicznych jest niezależny od okresu pobytu.Jeżeli Twój małżonek/małżonka również ma prawo do odpisu standardowego, to wówczas oboje musicie wybrać tą samą formę rozliczenia.

3. Osoby zamieszkałe na stałe w Norwegii powyżej 3 lat

Osoby nie mające prawa do statusu pendler ani do 10% standardfradrag, mieszkające na stałe w Norwegii, mogą odliczyć inne koszty faktyczne:

  • oprocentowanie długu, nawet zaciągniętego w Polsce
  • ulga rodzicielska (25 000 koron na jedno dziecko, 15 000 koron na drugie itd). Koszty te muszą być udokumentowane np. przedszkole, opiekunka SFO itp. W przypadku dziecka niepełnosprawnego można odliczyć np. koszty opieki specjalistycznej
  • wpłata na indywidualny fundusz emerytalny (IPA)
  • odpis datków dla organizacji charytatywnych
  • odsetki od kredytów w Polsce i w Norwegii
  • odpis szczególny, obejmujący niektóre koszty związane z chorobą (særfradrag)
  • odpis z tytułu składki na BSU (mieszkaniowy program oszczędnościowy dla młodzieży)
  • koszty uzyskania przychodu (minstefradrag)
  • kwota wolna od podatku (personfradrag) - odpis standardowy przy obliczaniu podatku
  • Możesz również odpisać:
  • uprawnioną do odpisu wpłatę do publicznej kasy emerytalnej lub prywatnej kasy emerytalnej (odciąganą przez pracodawcę)
  • uprawnioną do odpisu część składki na związki zawodowe

4. Ograniczona odpowiedzialność podatkowa

Jeżeli przebywasz w Norwegii nie dłużej niż 183 dni w okresie 12 miesięcy, lub 270 dni w okresie 36 miesięcy, to podlegasz ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jesteś uprawniony do odpisu standardowego w każdym roku dochodowym.Kilka przykładów odliczeń, które nie przysługują Ci, jeśli wybierasz odpis standardowy:

  • odliczenie faktycznych kosztów podróży między miejscem zamieszkania w Norwegii a miejscem pracy (dojazdy do pracy)
  • odliczenia odsetek od pożyczek
  • odliczenia wydatków na dojazdy do domu położonego w innym kraju EOG.

Jeżeli jesteś rezydentem na terenie innego kraju EOG i jesteś objęty ograniczonym obowiązkiem podatkowym w Norwegii, to możesz mieć rozszerzone prawo do odpisów w przypadku, gdy:

  • 90% Twojego dochodu ze stosunku pracy, emerytury lub działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu na terenie Norwegii
  • jeżeli jesteś żonaty/zamężna, co najmniej 90% dochodu Twojego i małżonka/małżonki podlega opodatkowaniu w Norwegii.
  • jeżeli co najmniej 90% Waszych łącznych dochodów podlega opodatkowaniu w Norwegii, to możesz również mieć prawo do odliczenia odsetek od pożyczek.

5. Druga klasa podatkowa

Każdy, kto ma małżonka, który zarobił poniżej 44 751 NOK brutto ( 20 921,46 PLN brutto) w roku 2016 w Polsce, ma prawo do drugiej klasy podatkowej. Osoby żyjące w konkubinacie nie mają prawa do takiego rozliczenia, chyba, że jedna z tych osób samotnie wychowuje dziecko z poprzedniego małżeństwa. Dodatkowo odliczenie te można łączyć z każdym rodzajem odliczeń.

6. Szczególne odliczenie dla osób samotnie wychowyjących dzieci. 

Odliczenie dotyczy osób pobierających rozszerzony zasiłek rodzinny dla dzieci poniżej 18, ktorymi się opiekują. Osoba samotnie wychowująca dzieci, to  jedno z rodziców stanu wolnego, rozwiedziony, w separacji, wdowiec / wdowa, lub nie posiadający partnera co najmniej jeden rok. Odliczenie powinno być wstępnie wypełnione przez urząd podatkowy w deklaracji podatkowej w pkt 3.5.5. Nie należy go zmieniać samodzielnie. Urząd podatkowy otrzymuje informacje z NAV o ilości meisięcy pobierania rozszerzonego zasiłku i na tej podstawie oblicza należny odpis. Jeśli odpis w rozliczeniu się nie zgadza, lub nie zostal uwzględniony, należy w rozliczeniu w dodatkowych informacjach umieścić adnotację na ten temat i urząd po skontrolowaniu informacji, sam poprawi rozliczenie. 

Rocznie można odpisac do 51 804 nok,kwota ta jest obliczana procentowo w odniesieniu do ilości meisiecy pobierania rozszerzonego zasiłku. Miesięcznie jest to kwota odpisu 4 317 nok . Stawki dotyczą roku 2016.