Karta podatkowa

Karta podatkowa jest dokumentem pokazującym, ile podatku pracodawca ma pobrać przed wypłaceniem Ci wynagrodzenia. Suma, którą pracodawca pobiera, nazywa się zaliczką na podatek dochodowy i jest przedpłatą na poczet podatku, który będziesz musiał zapłacić. Ostateczne ustalenie wysokości podatku następuje po zakończeniu roku dochodowego. Karta podatkowa ważna jest cały rok dochodowy (rok kalendarzowy). Jeżeli pracujesz w Norwegii np. od 1 listopada do 30 marca roku następnego, to najpierw otrzymasz kartę podatkową na miesiące listopad i grudzień, a później otrzymasz nową kartę podatkową na miesiące styczeń, luty i marzec.

Wszystkie osoby pracujące w Norwegii muszą posiadać kartę podatkową.

Ważne jest, aby urząd podatkowy posiadał Twój właściwy adres i abyś informował urząd o ewentualnej zmianie adresu. Jeżeli wracasz do kraju rodzinnego przed otrzymaniem zeznania podatkowego i/lub rozliczenia podatkowego, to musisz podać urzędowi skarbowemu Twój adres za granicą.

Urząd podatkowy co roku przygotowuje dla podatników nowe karty podatkowe opierając się na ich dochodach z roku poprzdniego. Karty są wysyłane w formie elektronicznej do systemu Altinn. Trafiają jednocześnie do podatnika i jego pracodawcy. Pracodawca nie może pobrać mniej podatku, niż wynika z karty podatkowej. Jeżeli pracodawca nie otrzyma karty podatkowej, to jest on zobowiązany do pobrania podatku w wys. 50% Twojego wynagrodzenia. W styczniu pracodawca może użyć karty podatkowej z poprzedniego roku.

Obowiązkiem podatnika jest zapoznać się z kartą podatkową na dany rok i sprawdzić, czy przewidywany dochód na bieżący rok podatkowy zgadza się z jego przewidywaniami. Jeśli nie, warto jest zmienić kartę podatkową, by nie płacić co miesiąc zbyt dużej lub zbyt małej zaliczki na podatek dochodowy. Jeśli będziemy co miesiąc odprowadzać za mało podatku (bo na przykład dostaliśmy podwyżkę, zmienilismy pracę na lepiej płatną lub mamy dodatkowe zajęcie), to w kolejnym roku podatkowym musimy się liczyć z koniecznością dopłaty podatku. Żeby tego uniknąć, dobrze jest korygować kartę podatkową za każdym razem, gdy nasze dochody znacząco się zmieniają. 

Pracodawca wpłaca podatek norweskim władzom podatkowym. Ewentualna nadpłata podatku zostanie zwrócona po rozpatrzeniu Twojego zeznania podatkowego i obliczeniu podatku.

Karta podatkowa nie zawiera informacji o pozwoleniu na pobyt i nie jest świadectwem posiadania zezwolenia na pobyt lub pracę na terenie Norwegii. Pracodawca jest odpowiedzialny za sprawdzenie, czy pracownicy posiadają zezwolenie na pracę na terenie Norwegii. Ewentualne pytania należy kierować do urzędu imigracyjnego (UDI).

 
W jaki sposób ustala się podatek?

Jeżeli wypełniłeś formularz RF-1209 „Søknad om skattekort for utenlanske borgere” (Podanie o kartę podatkową dla pracowników zagranicznych), to podatek zostanie obliczony w oparciu o informacje podane w formularzu. W przypadku braku informacji władze podatkowe ustalają stawkę podatku w oparciu o dostępne im informacje lub obliczają sumę szacunkową. Stawki podatkowe na każdy rok są ustalane przez norweski parlament (Stortinget).

Część pierwszą karty podatkowej (Del 1) należy dostarczyć głównemu pracodawcy. Jeżeli zmienisz pracę w ciągu roku podatkowego, to pracodawca powinien zwrócić Ci kartę podatkową z podpisem, tak abyś mógł dostarczyć ją nowemu pracodawcy. Część druga (Del 2) przeznaczona jest dla ewentualnych pracodawców pobocznych. Część trzecią (Del 3) zachowujesz dla siebie.

Pracownicy otrzymują zazwyczaj kartę podatkową z tabelką. Jeżeli żądasz odpisu standardowego dla pracowników zagranicznych, to otrzymasz specjalną tabelkę, w której ten odpis jest już uwzględniony. Tabela ta ma numer 7300 lub wyżej. Więcej o odpisie standardowym możesz przeczytać w broszurze „Informacja dla pracowników zagranicznych: Odpis standardowy” (Informasjon til utenlandske arbeidstakere:
Standardfradrag).

Procentową kartę podatkową wydaje się w sytuacji, gdy karta z tabelką nie podawałaby właściwego podatku. Procentowa karta podatkowa składa się również z trzech części, ale części 1 i 2 mają taką samą stawkę procentową. Pracodawca oblicza podatek według podanej stawki procentowej.

 

Trinnskatt, czyli podatek progresywny

Wyjaśniamy, czym jest wprowadzony w roku 2016 „trinnskatt” i jak wpływa w praktyce na wysokość płaconego podatku.

Trinnskatt został wprowadzony w Norwegii w roku 2016 i zastąpił stosowany wcześniej „toppskatt”. Jednocześnie w tym samym czasie obniżono podatek od dochodu podstawowego z 27% na 25%.

Trinnskatt jest to inaczej podatek progresywny lub „schodkowy”, przy którym wysokość podatku rośnie szybciej niż proporcjonalnie w stosunku do wielkości podstawy opodatkowania. Stanowi przeciwieństwo podatku liniowego, czyli takiego, w którym każdy podatnik płaci taką samą część procentową swoich dochodów. Podatek ten dotyczy dochodów brutto, zarówno ze stosunku pracy, jak i zastępujących go świadczeń (np. zasiłku dla bezrobotnych lub zasiłku chorobowego). Odliczenia i ulgi nie mają na wysokość tego podateku żadnego wpływu.

Cztery progi

W praktyce wprowadzenie tej metody opodatkowania skutkuje ustaleniem czterech progów podatkowych. Kiedy przekroczymy określony próg dochodowy, podatek do zapłaty wzrośnie o określony w tabeli procent. Progi i stawki w roku 2017 wyglądają następująco:

Dochód między 0 a 164 100 NOK

Bez podatku progresywnego

Próg 1

Dochód między 164 100 – 230 950 NOK

 0,93 % podatku

Próg 2

Dochód między 230 950 – 580 650 NOK

 2,41 % podatku

Próg 3

Dochód między 580 650 – 934 050 NOK

11,52 % podatku 

Próg 4

Dochód powyżej  934 050 NOK

14,52 % podatku

 

Kto ile zapłaci?

Żeby wyjaśnić najprościej ideę tej metody naliczania opodatkowania, można skonkludować, że im więcej zarabiamy, tym większy procent swoich dochodów oddajemy fiskusowi.

Progi podatku progresywnego są takie same dla wszystkich podatników, bez względu na to, czy rozliczają się oni w pierwszej, czy drugiej klasie podatkowej. Norweski ustawodawca zrobił tylko jeden wyjątek: mieszkańcy okręgów Finnmark i Nord-Troms płacą mniejszy podatek progresywny, jeśli ich dochody mieszczą się w granicach progu trzeciego.

Warto wiedzieć, że jeśli zarabiamy na przykład 600 000 NOK brutto rocznie, nie oznacza to, iż stawka 11,52% podatku progresywnego obejmie cały nasz dochód. Zapłacimy 0.95% podatku od dochodów w zakresie pierwszego progu, 2,4% od dochodów z drugiego progu i jedynie pozostała kwota, czyli w tym przykładzie 19 350 NOK zostanie objęta stawką progu trzeciego. Nie należy się zatem obawiać, iż przekroczenie któregoś z progów będzie skutkowało drastyczną zmianą opodatkowania całej kwoty.

Trzeba też zauważyć, że w praktyce dla przeciętnie zarabiającego podatnika ta forma opodatkowania niewiele zmienia. Na przykład w roku 2016 podatnik mający dochody na poziomie 300 tysięcy NOK brutto rocznie zapłacił 1563 NOK podatku progresywnego, zaś podatnik zarabiający rocznie pół miliona NOK zapłacił brutto odpowiednio 4963 NOK.

Wprowadzenie podatku progresywnego nie zmienia istniejących dotychczas w Norwegii ulg. Nadal można korzystać z odpisów, jakie wcześniej przysługiwały obcokrajowcom, czyli między innymi statusu pendler oraz dziesięcioprocentowej zniżki w pierwszych latach pobytu. Zapraszamy do korzystania z usług biura ATS podczas składania zeznań podatkowych. Zapewniamy przystepne ceny, przyjazny serwis oraz profesjonalizm usług. 

 
Co zrobić, jeśli karta podatkowa podaje błędny podatek?

Dostałeś inną kartę podatkową niż Twoi koledzy w takiej samej sytuacji, jak Ty? Jeśli chcesz sprawdzić, czy karta podatkowa jest poprawna, możesz złożyć podanie o zmianę karty podatkowej. Musisz wówczas ponownie wypełnić formularz RF-1209 „Søknad om skattekort for utenlandske borgere” (Podanie o kartę podatkową dla pracowników zagranicznych), podając ewentualne nowe informacje, lub użyć formularza „ Søknad om endring av eller krav om skattekort/forskuddsskatt”(Podanie o wydanie lub zmianę karty podatkowej/przedpłaty podatku), który możesz uzyskać w urzędzie podatkowym.

Jeżeli otrzymałeś kody PIN z urzędu podatkowego, to możeszzłożyć podanie o nową kartę podatkową drogą elektroniczną na stronie internetowej skatteetaten.no.

 
Od 2014 roku karty podatkowe (skattekort) są wystawiane w formie elektronicznej.

Pracownicy otrzymają tzw. skattetrekksmelding, czyli zawiadomienie o otrzymanej karcie podatkowej.

Pracodawca otrzyma kopię zawiadomienia  (dotyczy jedynie  kart podatkowych wystawianych przez Centralny Urząd ds. Zagranicznych (SFU). Stanowi ono podstawę wyliczenia kwoty podatku,  jaką pracodawca musi potrącić z wynagrodzenia pracownika. Wspomniane zawiadomienie o karcie podatkowej zostanie wysłane pocztą. Informację na temat karty podatkowej można również uzyskać w formie elektronicznej po zalogowaniu się na stronie Altinn (dostępne wyłącznie w języku angielskim i norweskim) lub poprzez system płacowy (lønnssystem).

Norweski numer identyfikacyjny (numer D/norweski numer personalny) widnieje na zawiadomieniu (skattetrekksmelding).  Zauważmy, że otrzymanie karty podatkowej nie świadczy o tym, że pracownik posiada pozwolenie na pracę.

 

Źródło: www.skatteetaten.no